Gitara.org

Piotr domagał i gitara elektryczna

Piotr Domagała, znakomity polski muzyk jazzowy, wykładowca Instytutu Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach został olśniony złotym Flaxwoodem. Postanowił wyrazić swoją opinię, którą mamy zaszczyt tutaj przedstawić.

Lekka sylwetka, zwarty korpus i gryf, nowoczesny osprzęt i stylowy „ef’ powyżej pick-upów. To wszystko powoduje, że Flaxwood Liekki zwraca na siebie uwagę. Ale czy wygląd instrumentu ma znaczenie? Oczywiście, choć pewnie nie wszyscy zgodzą się z tą tezą. W przypadku tej gitary to właśnie wygląd zdecydował, że zwróciłem na nią szczególną uwagę.

Obecnie na rynku dostępne są głównie gitary, które w mniejszym lub większym stopniu przypominają klasyczne modele: Fender Stratocaster, Telecaster, Gibson Les Paul, Ibanez, etc. Flaxwood jest chlubnym wyjątkiem. A jego oryginalność zewnętrzna jest pierwszym zwiastunem tego, co nas czeka, kiedy weźmiemy instrument do ręki.

Jak głoszą materiały promocyjne, marka Flaxwood łączy tradycje fińskiego rzemiosła z prawdziwą innowacją technologiczną. Efektem zastosowania specyficznego tworzywa powstałego na bazie drewna jest seria gitar. Fińska manufaktura mistrza Veijo Rautii, stosuje przy produkcji instrumentów kombinację nowoczesnych form wtryskowych i tradycyjnej obróbki lutniczej. Europejskie pochodzenie gitar Flaxwood tłumaczy zrównoważone podejście do innowacyjności, wysokie kryteria jakościowe oraz dbałość o subtelne szczegóły instrumentu. Nie sposób też nie wspomnieć o wielowiekowej tradycji obróbki drewna i jego znaczeniu dla Finów, zwłaszcza w kontekście logo Flaxwood ozdobionego rozłożystą koroną drzewa.

Pierwsze wrażenie, które mamy biorąc Liekki do ręki, to jej niska waga. Ta cecha, zwykle ignorowana jako mało istotna, moim zdaniem ma kluczowe znaczenie. Długotrwały kontakt z gitarą, ćwiczenie, scena, transport, wszystkie te sytuacje powodują u muzyka określony wydatek energetyczny. Im mniej energii będziemy musieli przeznaczyć na uniesienie instrumentu, tym więcej zostanie nam na motorykę związaną z grą i na myślenie. Łatwiej uniknąć przemęczenia aparatu, które zwykle skutkuje niedotlenieniem i blokadą mięśni. Gitara dobrze układa się w rękach. „Odzywa się” bez nagłośnienia, odpowiednie pobudzenie strun powoduje, że cały gryf i korpus wchodzą w wyczuwalne wibracje. Tak powinna zareagować dobra gitara i tak właśnie reaguje Flaxwood Liekki.

Prawdopodobnie główną przyczyną tak dobrej reakcji instrumentu jest specyficzny materiał, z którego wykonany jest gryf i korpus. Flaxwood, wydaje się być twardszy niż zwykłe drewno i chyba posiada bardziej jednolitą strukturę wewnętrzną. Dodatkowo instrument jest pusty w środku, a od tyłu zamontowano w nim niespotykanej konstrukcji rezonator, również wykonany z flaxwoodu. Oczywiście, pytanie „dlaczego” z punktu widzenia muzyka nie jest tak istotne, jak sam efekt, a ten wydaje się być w pełni satysfakcjonujący.

Równie ciekawie przedstawia się osprzęt, jaki zamontowano w Liekki. Dwustronny mostek Schaller to interesująca i nowa konstrukcja. Sprężyny zamocowane są od spodu i mają bardzo niewielki rozmiar. Całość jest niewiele większa niż zwykły stały mostek, dzięki temu może być zamontowana na zewnątrz korpusu gitary. Pomimo tak małych sprężyn mostek zachowuje się bez zarzutu, jest odpowiednio czuły i dobrze trzyma strój. Producent zamontował też dobrej jakości blokowane klucze Gotoh i oryginalny podstawek. Bardzo dobrym posunięciem było również zainstalowanie pick-upów Seymour Duncan SP90. Dają one pełny, naturalny sygnał i oferują dużą dynamikę brzmienia. Dodatkowo swoim starym, klasycznym stylem tworzą doskonały kontrapunkt dla nowoczesnej konstrukcji gitary.

Jak w takim razie brzmi całość? Doskonale. Trzeba jednak zwrócić uwagę na szczególne cechy, które powodują, że dochodzimy do takich wniosków. Przede wszystkim Liekki jest bardzo wyrównana na całej przestrzeni gryfu. Wszystkie pozycje, aż do najwyższych, brzmią z jednakową głośnością i barwą. Dotyczy to zarówno techniki single notę, jak i gry akordowej. Daje to duży komfort wykonawcy, zwłaszcza jeśli potrzebujemy szerokiej skali instrumentu i dokładnego odwzorowania myśli muzycznej.

Dodajmy, że nie znalazłem jakichkolwiek oznak typowych mankamentów gitar elektrycznych związanych z zanikaniem lub wzbudzaniem określonych częstotliwości w niektórych miejscach gryfu. Kolejna ważna cecha tej gitary to długość wybrzmienia dźwięku. Jest ona imponująca i ten element naprawdę robi wrażenie. Przy odpowiedniej technice artykulacyjnej jesteśmy w stanie znacznie poprawić proporcje w dźwięku pomiędzy fazą ataku i wybrzmienia, co na gitarze w ogóle jest dużym problemem. Dodajmy, że Liekki łatwo poddaje się subtelnym efektom barwowym takim, jak np. przygięcie gryfu czy delikatne wibrowanie mostkiem. Instrument ten jest bardzo czuły i wrażliwy na najmniejsze nawet zabiegi artykulacyjne. Także jeśli chodzi o dynamikę, gitara wypada świetnie. Mamy duży komfort operowania sporą skalą głośności dźwięku, co na gitarze elektrycznej nie jest łatwe. A słychać to zwłaszcza w grze akordowej, gdzie używając techniki fingerstyle możemy uzyskać duży dystans dynamiczny pomiędzy poszczególnymi głosami. Dzięki dokładnej reakcji w grze piano Liekki daje gitarzyście naprawdę duże możliwości w zakresie dynamicznego kształtowania materiału muzycznego, co również stanowi o najwyższej klasie instrumentu.

I ostatnia uwaga, chyba istotna dla każdego, kto pracuje nad własnym brzmieniem. Ta gitara gra tak, jak na niej zagramy. Jest plastyczna, bardzo podatna na technikę i brzmienie grającego. Daje możliwości.


Dystrybucją Flaxwood w Polsce zajmuje się firma Kisielewski.


Piotr Domagała www.piotrdomagala.eu
Kraków; 30.03.2009

Autor: Piotr Domagała / http://kisielewski.com.pl

Comments are closed.

Przeczytaj poprzedni wpis:
Gitara elektryczna

Trochę teorii na temat gitary elektrycznej: Gitara elektryczna to gitara, w której drgania stalowej struny umieszczonej w polu magnetycznym, są...

Zamknij