Flażolety to tony harmoniczne wchodzące w skład dźwięku. Wydobywanie tych harmonicznych polega na delikatnym skracaniu struny gitary bez przyciskania do podstrunnicy. Na pustych strunach nożna wydobyć flażolety na 4, 5, 7, 12 progu oraz kilka dodatkowych na strunach basowych. Inną techniką wydobywania flażoletów jest chwycenie struny na odpowiedniej pozycji lewą ręką, a następnie skrócenie jej palcem wskazującym prawej ręki i pobudzenie, np. kciukiem. (wiecej..)
Tutaj zajmiemy się strojeniem gitary. Otóż gitarę nastroić można na wiele sposobów jednym z nich jest metoda “Widełek stroikowych” polega ona na tym, że najpierw dostrajamy sobie sami strunę E1 na V progu. Kiedy już to zrobimy przyciskamy strunę H na V progu i dostrajamy ją do pustej struny E1 którą wcześniej nastroiliśmy aby obie te struny brzmiały tak samo. Następnie strunę G przyciskamy na IV progu i dostrajamy ją do pustej struny H. Strunę D przyciskamy na V progu i dostarjamy ją do pustej struny G. Kolejna struna do nastrojenia to A przyciskamy ją również na V progu i dostrajamy do pustej struny D. Tak samo postępujemy ze struną E2 przyciskamy ją na V progu i dostrajamy do pustej A.
I to cała filozofia (wiecej..)
Samo nastrojenie gitary nie daje gwarancji, że instrument będzie stroił prawidłowo. Dobre strojenie to przede wszystkim dokładne ustalenie długości czynnej strun, zwane często menzurą. Każda struna posiada mniejsze lub większe wady, takie jak różnice grubości, przekroju, chropowatości powierzchni, czy inne. Wady te przyczyniają się do złego strojenia struny w poszczególnych pozycjach. Każda struna wymaga innych ustawień, gdyż rzeczywista długość czynna danej struny musi się niestety różnić od długości wyliczonej teoretycznie. (wiecej..)
Flażolety są bardzo przydatne przy strojeniu gitary, gdyż dzięki nim wszelkie zmiany wysokości dźwięków są łatwe do uchwycenia. Oczywiście samo strojenie instrumentu musi być poprzedzone nastrojeniem jednej ze strun. Załóżmy, że mamy prawidłowo nastrojoną strunę e (szóstą). Aby uzyskać flażolet, dotykamy delikatnie tę strunę nad 5 progiem. Zaraz po uderzeniu struny prawą ręką musimy szybko oderwać lewą rękę znad progu, aby nie wytłumić zagranego flażoletu. (wiecej..)
Gitarę można nastroić na kilka sposobów. Oczywiście najprościej jest porównywać wysokość dźwięku na gitarze do dźwięku wzorcowego, którego źródłem będzie fortepian czy też inny instrument generujący dźwięki o odpowiedniej wysokości. My użyjemy do tego celu najprostszego narzędzia: kamertonu. Po delikatnym uderzeniu w widełki kamertonu, wydaje on dźwięk o częstotliwości 440Hz, czyli dźwięk a (a ściślej: a-razkreślne). Jest to dźwięk wydawany przez prawidłowo nastrojoną strunę e (pierwszą – najcieńszą) na 5 progu. Podczas wybrzmiewania kamerton można przyłożyć trzonkiem do płyty wierzchniej gitary, dzięki czemu dźwięk będzie nieco głośniejszy. (wiecej..)
Do prawidłowego nastrojenia gitary używamy kamertonu, wydającego dźwięk al. Jest to stroik gitarowy (dźwięk wydobywa się dmuchając), lub widełki stroikowe (należy je trącić i przytknąć do pudła gitary ). Istnieją także komplety sześciu kamertonów – dla każdej struny. Jeżeli go nie posiadasz, możesz nastroić gitarę według innego instrumentu. W instrumentach klawiszowych (np. fortepian, akordeon, organy), dźwięki odpowiednie dla strun gitary znajdziesz w następujących miejscach klawiatury : (wiecej..)
Strojenie gitary rozpoczynamy od dźwięku a1 (440Hz), który możemy podać z kamertonu lub innego instrumentu. Dźwięk a1 porównujemy z dźwiękiem, który wydaje struna E1 (najcieńsza) przyciśnięta na piątym progu. Żeby gitara była dobrze nastrojona, dźwięki te muszą być takie same. (wiecej..)
Oznaczenia strun na gryfie gitary: (wiecej..)
Witam serdecznie na drugim spotkaniu w kąciku gitarowym. Dziękuje Wam za maile z podziękowaniami za rozjaśnienie spraw związanych z nazwami dźwięków. Cieszę się, że dotrwaliście do końca artykułu, dla niektórych mógł się wydawać nieco nudny, ale tak już jest zawsze, że najpierw trzeba poznać trochę teorii, żeby później móc na niej bazować, wykorzystywać ją w praktyce. Po co się uczyć na pamięć i odtwarzać niczym robot wyuczone rzeczy. Lepiej przecież mieć samemu wpływ na to, co się gra, wiedzieć, co się gra, wydobywać nuty z pełną świadomością. Do tego mam zamiar zmierzać na naszych gitarowych spotkaniach. (wiecej..)
Dźwięk flażoletu jest stosunkowo cichy, ale dość długo brzmiący przy charakterystycznej miękkiej barwie. Flażolety
naturalne otrzymujemy delikatnym trąceniem struny dotkniętej bardzo lekko w określonym miejscu palcem lewej ręki. Po
trąceniu struny, palec lewej ręki należy natychmiast podnieść aby nie tłumić flażoletu. Precyzyjne wydobywanie flażoletów
jest techniką trudną. (wiecej..)