Gitara.org

Power chords

Części czysto teoretyczne póki co zostają zawieszone. Teraz będzie wszystko poprowadzone praktycznie z przedstawieniem podłoża teoretycznego, ponieważ im trudniejsze zagadnienie, tym trudniej oddzielić teorie od praktyki. 😉

Power chords (power chordy)

Zaczniemy lekko i prosto od tzw. power chordow. Power chord jest to dwudźwięk składający się z prymy i kwinty. Poniżej przykłady trzech najpopularniejszych pozycji do grania power chords

Jak oni to robią? – Tajniki solowej gry akordowejCzołowy polski gitarzysta jazzowy, autor znanej szkoły gitarowej DVD, Artur Lesicki tym razem wziął na warsztat problematykę gry akordowej. Szkoła gitarowa wprowadzi zarówno początkujących jak i bardziej zaawansowanych gitarzystów w świat profesjonalnej gry akordowej. Po zapoznaniu się z tym materiałem naprawdę będziesz wiedział jak oni to robią.

Zobacz zestaw promocyjny: Artur Lesicki Szkoła gitarowa

C5 C5 C5 C5 C5
E|-----------------3--
B|-------------8---1--
G|---------12--5------
D|-----5---10---------
A|-10--3--------------
E|-8------------------

Do zwykłego power chordu możemy dodać prymę i kwintę w wyższych oktawach. Tak mogą wyglądać power chordy po dodaniu oktawy:

C5 C5 C5 C5
E|-------------8--
B|---------13--8--
G|-----5---12--5--
D|-10--5---10-----
A|-10--3----------
E|-8--------------

Oczywiście power chordy są przesuwalne, czyli przesuwając je po gryfie możemy zagrać power chordsa w każdej tonacji. Używane sa najczęściej w rocku, metalu, czasem w partiach akustycznych w celu dodania mocy. Cały ich urok polega na prostocie. Kwinta nie jest interwałem wnoszącym jakiekolwiek barwy do akordu, pełni rolę raczej wzmocnienia prymy, wiec akord brzmi mocno. Kolejnym plusem power chordow jest to, że nie posiadają tercji, a co za tym idzie nie mają charakteru durowego lub molowego (czyli mogą być grane zarówno zamiast molowych jak i durowych akordów).

Teraz wróćmy pamięcią do podstawowych akordów otwartych i spróbujmy je trochę urozmaicić za pomocą prostego przesuwania lub odejmowania palców. Poniższe akordy sprawdzają się głównie w grze rytmicznej w gatunkach takich jak ballady, lekki rock itp. Poniżej podstawowe rodzaje akordów Am i Adur

A-moll Am7 AmMaj7 Amadd11 A-dur AMaj7 A7 Aadd9 Asus2 Asus4 A6
E|-0-------0---0------0-------0-----0-----0--0-----0-----0-----2--------
B|-1-------1---1------1-------2-----2-----2--2-----0-----3-----2--------
G|-2-------0---1------2-------2-----1-----0--4-----2-----2-----2--------
D|-2-------2---2------0-------2-----2-----2--2-----2-----2-----2--------
A|-0-------0---0------0-------0-----0-----0--0-----0-----0-----0--------
E|----------------------------------------------------------------------

W bardziej skomplikowanych akordach często pojawia się wyrażenie „add” oznacza ono dodanie składnika z pominięciem niektórych poprzednich. Przykładowo powyższy akord Amadd11 sklada się jedynie z 1 3b 5 11. Widać, że brakuje w nim septymy i nony, dlatego też akord Amadd11 czytamy jako „akord A-moll z dodaną undecymą”. Żeby zagrać akord Am11 musielibyśmy chwycić 1 3b 5 7 9 11 co jest praktycznie niemożliwe na gitarze 🙂 dlatego często stosuje się akordy z dodanymi dźwiękami. Innym popularnym zabiegiem przy układaniu akordów jest pomijanie składników mało znaczących dla brzmienia. Takim składnikiem jest na przykład kwinta (o której wspomniałem przy okazji power chordów), a w innych przypadkach nawet można pominąć prymę akordu! Zazwyczaj podczas grania w zespole/jam session itp. gra z nami basista i to on będzie uwydatniał prymę, dlatego można sobie pozwolić czasem na jej ominięcie w celu złapania bardziej „smakowego” akordu 🙂

Pojawiły się też trzy nowe akordy Asus2, Asus4 i A6:) sus to skrót z angielskiego „suspended” czyli „zawieszony”. To określenie doskonale oddaje charakter tego akordu. Zajrzyjmy w jego budowę.

Akord Asus4
1 4 5

Jak widzimy nie ma tercji a w jej miejsce pojawia się kwarta. Absolutnie to przeczy zasadom tercjowej budowy akordów, ale brzmi bardzo interesująco. Zawieszenie akordu polega na tym, że kwarta bardzo chce się rozwiązać na tercję, więc świetnym pomysłem jest zagranie akordu Asus4 przed A-dur lub A-moll. W zależności na jaką tercję rozwiąże się kwarta inny będzie efekt.

Asus2 jak łatwo się domyślić zamiast tercji ma sekundę. Tak samo jak poprzedni akord zawieszony ten również ciągnie do tercji, ale z drugiej strony =)

Akord A6 natomiast składa się z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej i seksty wielkiej (1 3 5 6). Pełni tą samą rolę co akord durowy.

Na tapetę weźmy akordy z prymami D, C i E i zobaczmy co ciekawego możemy uzyskać z ich podstawowych form:

D-moll Dsus2 DmMaj7 Dm7 D-dur D7 DMaj7 D6 Dsus4
E|-1------0-----1------1---2-----2--2-----2--3-------
B|-3------3-----2------1---3-----1--2-----0--3-------
G|-2------2-----2------2---2-----2--2-----2--2-------
D|-0------0-----0------0---0-----0--0-----0--0-------
A|---------------------------------------------------
E|---------------------------------------------------

C-dur Cadd11 C6 C7 CMaj7 Csus4 Cadd9
E|-0-----0------0--0--0-----1-----0-------
B|-1-----1------1--1--1-----1-----3-------
G|-0-----0------2--3--4-----0-----0-------
D|-2-----3------2--2--2-----3-----2-------
A|-3-----3------3--3--3-----3-----3-------
E|----------------------------------------

E-dur EMaj7 E7 Eadd9 Esus4 E6 E-moll Em7 EmMaj7 Em6
E|-0-----0-----0--0-----0-----0--0------0---0------0-----
B|-0-----0-----0--0-----0-----0--0------0---0------0-----
G|-1-----1-----1--1-----2-----1--0------0---0------0-----
D|-2-----1-----0--4-----2-----2--2------0---1------2-----
A|-2-----2-----2--2-----2-----4--2------2---2------4-----
E|-0-----0-----0--0-----0-----0--0------0---0------0-----

Zbierzmy do kupy akordy, których budowę już znamy:

X-dur 1 3 5
X-moll 1 3b 5
Xaug 1 3 5#
Xdim 1 3b 5b
Xsus2 1 2 5
Xsus4 1 4 5
XMaj7 1 3 5 7
XMaj7/+5 1 3 5# 7
X7 1 3 5 7b
X7/+5 1 3 5# 7b
Xm7 1 3b 5 7b
Xm7/-5 1 3b 5b 7b
Xdim7 (Xdim) 1 3b 5b 7bb
X6 1 3 5 6
Xm6 1 3b 5 6

W wolnym czasie warto czasem poszukać rożnych pozycji rzadziej spotykanych akordów. W ten sposób można poszerzyć swoje słownictwo akordowe i zdecydowanie poprawić znajomość dźwięków na gryfie. 🙂

Żeby tą całą teorię i praktykę związane z akordami i skalami wprowadzić w życie trzeba zacząć od prostych progresji akordowych, na których będziemy budować nasze wspaniałe kompozycje za pomocą SUBSTYTUCJI AKORDOWYCH 😀

Jako „korzeń” współczesnej muzyki rozrywkowej możemy przyjąć tradycyjne formy bluesa. Oczywiście Beethoven i Mozart znacznie przyczynili się do rozwoju muzyki rozrywkowej, ale żeby nie cofać się tak daleko cofniemy się jedynie ponad 100 lat. Wtedy to murzyńscy niewolnicy na plantacjach bawełny śpiewali, żeby sobie poprawić nastrój. Początkowo blues był jedynie formą wokalną, ale szybko powstała część instrumentalna, wykonywana najczęściej przy pomocy najtańszych dostępnych instrumentów (harmonijka, gitara). Początkowo blues był śpiewany do jednego akordu, ale gatunek ten ewoluował harmonicznie i strukturalnie… Harmonia najbardziej znanej formy bluesa opiera się praktycznie na podstawowych funkcjach harmonicznych i składa się z 12taktów. Występują jedynie akordy I IV i V. Poniżej rozpis taktów standardowego bluesa „12taktowca”

|I |I |I |I |
|IV |IV |I |I |
|V |Iv |I |I V |

znamy już podstawowe kadencje i funkcje harmoniczne, więc możemy dokonać analizy na powyższym materiale. Pierwsze cztery takty opierają się na tonice i nie ma tu nic nadzwyczajnego. Kolejne dwa takty to już wprowadzenie subdominanty (IV), czyli lekkie odejście od toniki, ale szybki powrót do niej w następnych dwóch taktach. Ostatnie cztery takty to taki kulminacyjny moment bluesa, gdzie wyskakujemy na dominantę (V) i przechodzimy prosto przez subdominantę do toniki. Ostatni takt to kadencja niepełna, która tak jak wspomniane było w części teoretycznej „zawiesza” utwór. Dzięki temu zawieszeniu możemy grać całość od początku i nie przerywamy logicznego następstwa. Tonika przechodzi w dominantę w ostatnim takcie, robi się napięcie , które jest rozładowane toniką rozpoczynającą kolejny przebieg przez 12-taktów. Podczas ostatniego grania tego „cyklu” zamiast dominanty w ostatnim takcie można umieścić jakieś stabilizujące zakończenie, żeby ucho nie oczekiwało ponownego rozpoczęcia 🙂

W ten sposób ludzie grają bluesa od prawie 100lat i pomimo powstania wielu wariacji tej formy nadal pierwotna wersja jest stosowana 🙂

Kolejną prostą progresją jest progresja „jazzowa”. Jazz to gatunek najbardziej złożony, ale jest progresja, która jest łatwa i od której można zacząć przygodę z jazzem 🙂

II-V-I

Jest to zwykła kadencja wielka doskonała SUBDOMINANTA > DOMINANTA > TONIKA z tym, że zamiast subdominanty IV jest użyty jej substytut czyli II 🙂

W tonacji C-dur będzie to wyglądało mniej więcej tak: Dm7 – G7 – CMaj7
Użycie septym ma na celu podkolorowanie charakteru progresji. Spróbujcie zagrać zwykłymi akordami dur/moll i powyższymi – różnica jest wyraźna.

W muzyce rockowej (klasyka rocka lata 1960-1980) często używanymi progresjami I-bVII-IV (w C-dur: C – Bb – F), I-IV-bVII-IV (C – F – Bb – F) albo I-bIII-IV-I (C – Eb – F – C). Łatwo można je zastosować w tonacji E-dur lub innej, gdzie przydadzą się otwarte akordy z początku tego tekstu. Znalezienie tonacji, która najlepiej pasuje do grania otwartymi akordami i pogranie tych progresji różnymi nowopoznanymi akordami można potraktować jako „zadanie domowe” =)

Bardziej zaawansowanych graczy odsyłam do strony Olava Torvunda, gdzie jest opisanych mnóstwo interesujących progresji: http://www.torvund.net/guitar/index.php?page=prog_main

Autor: Marek “WilQ” K. (http://chomikuj.pl/highwolf)

Comments are closed.

Przeczytaj poprzedni wpis:
Rozgrzewka i ćwiczenia dla gitarzystów

Kolejna część praktyczna przeznaczona jest wyłącznie na ćwiczenia motoryczne. Rozgrzewka Pierwszą rzeczą jaką każdy gitarzysta powinien robić to DOKŁADNA ROZGRZEWKA....

Zamknij