Kategoria: Budowa gitary

Na wstępie chciałbym powiedzieć, że nie jestem lutnikiem i nie zajmuję się budową gitar elektrycznych na zamówienie. Moja fascynacja gitarą zaczęła się trzydzieści lat temu. W latach siedemdziesiątych trudno było zrealizować marzenie o zbudowaniu własnej gitary elektrycznej , a jednak to właśnie wtedy, mając 15 lat, wykonałem swój pierwszy instrument. Teraz z perspektywy czasu widzę, że zabrałem się do tego nieprofesjonalnie, ale za to z dużym zapałem. Efektem mojej pracy była wymarzona gitara. Niestety, nie zachowała się do dnia dzisiejszego. (wiecej..)

Przerabianie gitary jest w Polsce mało popularne. Ja jednak dając się ponieść mojej fantazji postanowiłem zrobić z mojego starego, słabo grającego i niewygodnego, acz poczciwego Defila porządny instrument. (wiecej..)

Po moim pierwszym artykule, który opowiadał o tym, jak zbudowałem gitarę elektryczną, otrzymałem wiele listów w tej sprawie ze szczegółowymi pytaniami dotyczącymi konstrukcji. Postanowiłem więc przybliżyć wszystkim zainteresowanym zasady, którymi kierowałem się przy konstruowaniu swojej gitary. Tak, jak już mówiłem, gitara była dla mnie wyzwaniem inżynierskim i starałem się skonstruować ją i wykonać zgodnie z zasadami sztuki inżynierskiej. (wiecej..)

Korpus jest głównym elementem składowym gitary elektrycznej, nadającym jest określone brzmienie, a także łączącym jej poszczególne części (szyjkę, mostek, układ elektryczny).
Korpus może być wykonany jako pudło rezonansowe (hollow-body), pudło rezonansowe z umieszczonym centralnie blokiem z litego drewna (semi-hollow-body) oraz lite drewno (solid-body). (wiecej..)

Najpopularniejsze drewna do budowy gitar: (wiecej..)

Współczesna gitara klasyczna została ukształtowana w Hiszpanii, w XIX wieku. Antonio de Torres zaprojektował instrument o dużym pudle rezonansowym oraz wynalazł belkowanie w kształcie wachlarza, co korzystnie wpłynęło na siłę i jakość brzmienia. Jego działalność była przełomem w dziejach konstruowania gitar. Torres wypracował najbardziej typowy model, który z sukcesem powielały pokolenia lutników. Wzór ten stał się dla wielu gitarzystów i kompozytorów podstawą poszukiwań dojrzałego instrumentu koncertowego. (wiecej..)

Najważniejszymi częściami, mającymi wpływ na wartość instrumentu są: rezonująca płyta górna oraz przyklejony do niej gryf. Na płyty wierzchnie używa się drewna świerkowego lub cedrowego, posiadającego najwyższe wśród innych gatunków drewna walory rezonansowe. Aby nadawać się do tego celu musi odznaczać się: drobnymi słojami, prostym przebiegiem włókien, brakiem sęków, całkowitą suchością. (wiecej..)

Gibson to producent gitar, które na trwałe zapisały się w historii rock’n’rolla. Ich niepowtarzalne brzmienie można znaleźć na wielu klasycznych już dziś płytach, a lista znanych artystów grających dziś na gitarach GIBSON liczy sobie setki, jeśli nie tysiące nazwisk.
Przykładem mogą tu być Slash, Gary Moore, Lenny Kravitz czy nawet wielki B.B. King. Do klasycznych modeli [...]

Trochę teorii na temat gitary elektrycznej: (wiecej..)

Wymieniając struny powinno się pamiętać o tym, aby robić to kompletami. Wymiana pojedynczej struny spowoduje bowiem wyraźną nierównomierność brzmieniową całego zestawu. Struny pochodzące z jednego kompletu i założone w tym samym czasie gwarantują równomierne brzmienie oraz dynamikę.
Zacznijmy od mostka. Tutaj struny powinny być stabilnie zamocowane. Podciągnięcie lub napięcie struny nie może powodować jej poruszenia się na siodełku, a samo siodełko nie może poruszać się względem mostka. Gdy siodełka mostka wzajemnie się stykają, to w zasadzie tylko pierwsze siodełko (od struny e) może się poruszać. Jeśli natomiast między siodełkami znajdują się szczeliny, każde z nich może się poruszać. (wiecej..)

Struny są jedynym elementem gitary, który trzeba systematycznie wymieniać. Trudno jednak podać konkretne wskazania co do okresu czasu, po którym należy je zmieniać. Żywotność strun jest uzależniona od takich czynników, jak zakres stosowania wibratorów (szczególnie tych umożliwiających naciąganie strun), użycia niektórych technik wykonawczych, wilgotności powietrza czy też indywidualnych cech fizjologicznych gitarzysty. (wiecej..)

Instrument wykazujący pewne podobieństwo do gitary istniał już przed 1500 rokiem. Pojawił się on w krajach śródziemnomorskich, w okresie Renesansu. W XIII i XIV wieku istniał instrument mający wyraźny kształt ósemki, na którym być może grano za pomocą kostki. Niektóre źródła z tego okresu wspominają o gitarze łacińskiej, czyli guitarra latina. Pierwsze książki przedstawiające utwory na gitarę pochodzą z XVI wieku. Dotyczyły one gitary o czterech parach strun. W XVI wieku istniały także gitary z pięcioma parami strun. Wczesne gitary posiadały główkę tworzącą całość z gryfem i kołki przymocowane do tyłu. Gryf takiego instrumentu był w równej płaszczyźnie z pudłem i posiadał od ośmiu do dziesięciu strunowych, przywiązanych prożków. Pudło w porównaniu z instrumentem współczesnym było mniejsze, a talia słabo zaznaczona. Tył gitary miał kształt wypukły lub płaski, a otwór rezonansowy pokrywała rozeta lub ozdobny pergamin. (wiecej..)

Instrument ten został skonstruowany około roku 1936, jednak dopiero od mniej więcej dwudziestu pięciu lat świecie gitar elektrycznych największą popularnością cieszą się gitary z korpusami typu solid-body, czyli tak zwanymi deskami. Nazwa deska wynika z faktu, iż tego typu gitary nie mają charakterystycznego pudła rezonansowego tak jak to było w przypadku gitary klasycznej i akustycznej, zaś jego rolę pełni pełny korpus w postaci deski wykonanej z litego drewna lub innego materiału. (wiecej..)

Gitara akustyczna z metalowymi strunami została ukształtowana w Ameryce, w XIX wieku. Grupa amerykańskich przemysłowców wynalazła nowy rodzaj gitary akustycznej, której pomysł zaczerpnięto z tradycji europejskich. Strun metalowych zaczęto używać pomiędzy 1860 a 1900 rokiem, i do lat 30. stały się one normą. Dzisiaj, gitary z metalowymi strunami pojawiają się w różnych formach, między innymi jako instrumenty z wycięciami i modele elektroakustyczne. Gitary z metalowymi strunami posiadają ciężkie belkowanie i wzmocniony strunnik, co równoważy nacisk strun. Ich dźwięk jest jasny, czysty i ostry. Mają one różnorodną barwę, od ostrej – powstającej przy strunniku – do łagodnej w pobliżu gryfu. Na gitarach tych gra się zarówno palcami, jak i kostką. Można na nich uzyskać duże natężenie dźwięku. Europejski lub kanadyjski świerk (czasami, czerwony cedr) są tradycyjnie wykorzystywane do budowy płyty rezonansowej. Belkowanie wykonuje się z drzewa świerkowego, szyjkę z brazylijskiego mahoniu, gryf i strunnik z palisandru lub hebanu, a tył i boki z mahoniu, klonu lub palisandru. (wiecej..)

Kształt i budowa gitary klasycznej zostały zaczerpnięte z dziewiętnastowiecznych hiszpańskich instrumentów Antonia Torresa. Jednak ten pierwowzór doskonalono w różnych krajach, dlatego obecnie wiele bardzo dobrych instrumentów koncertowych powstaje poza Hiszpanią. Do jej produkcji zazwyczaj używa się czterech rodzajów drewna: brazylijskiego lub indyjskiego palisandru, alpejskiego świerku z centralnej Europy, mahoniu z Płd. Ameryki i hebanu z Cejlonu. Drewno przez kilka lat przechowywane jest w specjalnych warunkach, po czym ręcznie wykonuje się z niego poszczególne części instrumentu. Średnio wykonanie jednej gitary wymaga ok. 120 godzin intensywnej pracy. Najpierw wycina się i formuje szyjkę. Następnie płyta rezonansowa jest przymocowywana do końca szyjki, a boki dopasowywane do szczelin. Tył przyczepia się do boków i szyjki za pomocą listwy wzmacniającej. Na końcu dopasowuje się inkrustację na brzegu pudła, gryf oraz strunnik. Kiedy gitara jest sucha, dodaje się mechanizm kołkowy i struny. Teraz można już sprawdzić brzmienie. Ostatnią czynnością jest powlekanie instrumentu politurą lub malowanie natryskowe. Twórcy zmieniają drobne elementy konstrukcyjne poszczególnych egzemplarzy, dzięki czemu uwydatniają ich odrębne cechy i każda gitara brzmi inaczej. O barwie dźwięku, jego sile i długości decydują właściwości drewna, z którego zrobiona jest płyta rezonansowa, jej konstrukcja, a także każdy element pudła i szyjki. Wydobycie i połączenie właściwości akustycznych wymaga doświadczenia i jest decydujące w sztuce wykonywania gitar klasycznych. Współczesna gitara klasyczna dzięki nowym materiałom oraz odkryciom w inżynierii i akustyce, ulega ciągłym zmianom. Obecnie poszukuje się gitar, których brzmienie, zachowując naturalny charakter i barwę tego instrumentu, posiada jednocześnie odpowiednią siłę i dźwięczność. Tradycyjne belkowanie wachlarzowe zostało zastąpione przez belki ułożone równolegle wzdłuż słojów. Mocne belkowanie zmniejsza wibracje w pudle rezonansowym, dzięki czemu skupia dźwięk i skutecznie zwiększa siłę jego projekcji. (wiecej..)

Artykuł udostępniony dzięki uprzejmości serwisu Basoofka.net (wiecej..)

Gitara basowa odgrywa niezwykle ważną rolę we współczesnej muzyce rozrywkowej. W ciągu około 50 lat od powstania jej prototypu przeszła niezwykle szybką ewolucję, stając się nieodłącznym elementem zespołu muzycznego i wypierając tym samym duży, nieporęczny, jak też trudny do grania kontrabas. (wiecej..)

Griffiths Active Bracing System™ (GABS) to rewolucja w dziedzinie budowy gitar. Chris Griffiths połączył beleczki, klocek pod mostkiem, spążki i żyłkowanie w monolityczną kratownicę z kompozytu poliuretanowo-szklanego. Teraz, bez względu na to, w którym miejscu gitary drgania powstają, są one przenoszone bez żadnych przeszkód na wskroś przez cały instrument. Chris Griffiths uzyskał pobudzenie płyty wierzchniej gitary do drgań przez całą konstrukcję GABS wibrującą unisono. (wiecej..)

Podstrunnica:

Mamy kilka typów drewna z których robi się podstrunnice w gitarach:
- drewno ciemne, czyli mahoń, palisander, heban.
- drewno jasne, czyli lipa, klon.
Czasem można spotkać również gryfy wykonane z jednego kawałka drewna bez naklejanej podstrunnicy. (wiecej..)