Gibson to producent gitar, które na trwałe zapisały się w historii rock’n’rolla. Ich niepowtarzalne brzmienie można znaleźć na wielu klasycznych już dziś płytach, a lista znanych artystów grających dziś na gitarach GIBSON liczy sobie setki, jeśli nie tysiące nazwisk.
Przykładem mogą tu być Slash, Gary Moore, Lenny Kravitz czy nawet wielki B.B. King. Do klasycznych modeli [...]

Oczywiście najlepszą radą przy zakupie gitary elektrycznej jest kupowanie instrumentu z kimś, kto już gra na elektryku jakiś czas i mógłby obiektywnie ocenić wybraną przez nas gitarę. Niestety, często takiego kogoś nie mamy, albo akurat nie jest pod ręką i gitarę musimy kupować sami. Dlatego właśnie chciałbym pomóc Wam w doborze właściwego instrumentu. (wiecej..)

Zestaw zawiera dwie części Wielkiego śpiewnika rockowego oraz śpiewnik zespołu Wilki w promocyjnej cenie. (wiecej..)

Tutaj zajmiemy się strojeniem gitary. Otóż gitarę nastroić można na wiele sposobów jednym z nich jest metoda “Widełek stroikowych” polega ona na tym, że najpierw dostrajamy sobie sami strunę E1 na V progu. Kiedy już to zrobimy przyciskamy strunę H na V progu i dostrajamy ją do pustej struny E1 którą wcześniej nastroiliśmy aby obie te struny brzmiały tak samo. Następnie strunę G przyciskamy na IV progu i dostrajamy ją do pustej struny H. Strunę D przyciskamy na V progu i dostarjamy ją do pustej struny G. Kolejna struna do nastrojenia to A przyciskamy ją również na V progu i dostrajamy do pustej struny D. Tak samo postępujemy ze struną E2 przyciskamy ją na V progu i dostrajamy do pustej A.
I to cała filozofia (wiecej..)

Samo nastrojenie gitary nie daje gwarancji, że instrument będzie stroił prawidłowo. Dobre strojenie to przede wszystkim dokładne ustalenie długości czynnej strun, zwane często menzurą. Każda struna posiada mniejsze lub większe wady, takie jak różnice grubości, przekroju, chropowatości powierzchni, czy inne. Wady te przyczyniają się do złego strojenia struny w poszczególnych pozycjach. Każda struna wymaga innych ustawień, gdyż rzeczywista długość czynna danej struny musi się niestety różnić od długości wyliczonej teoretycznie. (wiecej..)

Flażolety są bardzo przydatne przy strojeniu gitary, gdyż dzięki nim wszelkie zmiany wysokości dźwięków są łatwe do uchwycenia. Oczywiście samo strojenie instrumentu musi być poprzedzone nastrojeniem jednej ze strun. Załóżmy, że mamy prawidłowo nastrojoną strunę e (szóstą). Aby uzyskać flażolet, dotykamy delikatnie tę strunę nad 5 progiem. Zaraz po uderzeniu struny prawą ręką musimy szybko oderwać lewą rękę znad progu, aby nie wytłumić zagranego flażoletu. (wiecej..)

Gitarę można nastroić na kilka sposobów. Oczywiście najprościej jest porównywać wysokość dźwięku na gitarze do dźwięku wzorcowego, którego źródłem będzie fortepian czy też inny instrument generujący dźwięki o odpowiedniej wysokości. My użyjemy do tego celu najprostszego narzędzia: kamertonu. Po delikatnym uderzeniu w widełki kamertonu, wydaje on dźwięk o częstotliwości 440Hz, czyli dźwięk a (a ściślej: a-razkreślne). Jest to dźwięk wydawany przez prawidłowo nastrojoną strunę e (pierwszą – najcieńszą) na 5 progu. Podczas wybrzmiewania kamerton można przyłożyć trzonkiem do płyty wierzchniej gitary, dzięki czemu dźwięk będzie nieco głośniejszy. (wiecej..)

Do prawidłowego nastrojenia gitary używamy kamertonu, wydającego dźwięk al. Jest to stroik gitarowy (dźwięk wydobywa się dmuchając), lub widełki stroikowe (należy je trącić i przytknąć do pudła gitary ). Istnieją także komplety sześciu kamertonów – dla każdej struny. Jeżeli go nie posiadasz, możesz nastroić gitarę według innego instrumentu. W instrumentach klawiszowych (np. fortepian, akordeon, organy), dźwięki odpowiednie dla strun gitary znajdziesz w następujących miejscach klawiatury : (wiecej..)

Strojenie gitary rozpoczynamy od dźwięku a1 (440Hz), który możemy podać z kamertonu lub innego instrumentu. Dźwięk a1 porównujemy z dźwiękiem, który wydaje struna E1 (najcieńsza) przyciśnięta na piątym progu. Żeby gitara była dobrze nastrojona, dźwięki te muszą być takie same. (wiecej..)

Prawie każdy, kto opanował już podstawy gry na gitarze, a więc potrafi złapać tak zwykłe chwyty, jak barowe, zaczyna myśleć o nauce gry solowej – improwizacji. Każdy słyszał, jak grają Clapton, Styczyński. Czemu samemu nie spróbować? W tym artykule mowa będzie o improwizacji blues’owej. Gitarzyści blues’owi w większości opierają swoje improwizacje o skalę pentatoniczną. Nie jest to oczywiście bezwzględna reguła i są ludzie, którzy grają bez żadnych podstaw teoretycznych – jednak najczęściej są to ludzie naprawdę uzdolnieni muzycznie. Dla wszystkich mniej genialnych – trochę teorii. Poniżej przedstawiam podstawową skalę pentatoniczną. Można ją rozszerzać o pozostałe dźwięki skali durowej lub molowej. Częste są też różne riffy zawierające dźwięki zupełnie spoza skali. (wiecej..)